چقدرسخته تو چشائ كسئ كه تمام عشقت رو اذت دزديد و به جاش يه زخم هميشگئ رو قلبت هديه داد زول بزنئ وبه جاي اينكه لبريزه كينه ونفرت شئ حس كنئ كه هنوزم دوسش دارئ.

چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به ديوارئ تكيه بدئ كه يه بار زير آواره غورورش تمام وجودت له شده.

چقدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزنئ اما وقتئ ديديش هيچئ به جز سلام نتونئ بگئ.

چقدر سخته وقتئ پشتت بهشه دونه هائ اشك گونه هاتو خيس كنه اما مجبور باشئ بخندئ تا نفهمه كه هنوزم دوسش دارئ .

چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ ديگرئ ببينئ و هزار بار تو خودت بشكنئ و انوقت آروم زير لب بگئ گل من باغچه نو مبارك

گل من باغچه نو مبارك

من هنوزم او را مئ پرستم...............اما او

چرا غمگيني؟عاشق شدم!!!! آيا عشق شيرين است؟بله....شيرين تر از زندگي!!!! چرا تنهايي؟ويژگي عاشق هاست!!!! لذت تنهايي چيست؟فکر به او و خاطرات و!!!! چرا مي روي؟براي اينکه او رفت!!!! دلت کجاست؟پيش او!!!! قلبت کجاست؟او برده!!!! پس حتما بي رحم بوده؟نه...اصلا!!!! چرا؟چون باز هم او را مي پرستم

برائ عشق زندگئ كن ولئ عاشقانه زندگئ كن...........؟

براي عشق تمنا كن ولي خار نشو. براي عشق قبول كن ولي غرورت را از دست نده. براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو. براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه. براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن. براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير. براي عشق وصال كن ولي فرار نكن. براي عشق زندگي كن ولي عاشقانه زندگي كن. براي عشق بمير ولي كسي رو نكش. براي عشق خودت باش ولي خوب باش

زندگئ ساده ما.......................................!

چه ساده با گريستن خويش زاده ميشويم و چه ساده با گريستن ديگران از دنيا ميرويم و در ميان اين دو سادگي معنايي ميسازيم به نام زندگي

ميدوني چرا وقتي گريه ميکني چشمت رو مي بندي؟ وقتي ميخواي بخندي،وقتي ميخواي کسي رو ببوسي وقتي ميخواي تو رويا بري چشمت رو مي بندي؟ چون قشنگترين چيزاي اين دنيا ديدني نيستند  

ياد گرفتم که عشق با تمام عظمتش دو سه ماه بيشتر زنده نيست ياد گرفتم که عشق يعني فاصله و فاصله يعني دو خط موازي که هيچگاه به هم نمي رسند ياد گرفتم در عشق هيچکس به اندازه خودت وفادار نيست و ياد گرفتم هر چه عا شق تري ، تنهاتري

و اين عاشقان هستن كه هميشه تنها مئ مانن

دارم از تو مينويسم..............؟

با تو چه زندگيهايي که تو روياهام نداشتم

تک و تنها بودم اما تورو تنها نمي ذاشتم

دم مرگ رسيدم اما به هواي تو نمردم.

دارم از تو مي نويسم که نگي دوستت ندارم

از تو که با يه نگاهت زيرو رو شد روزگارم.

دارم از تو مينويسم..دارم از تو مينويسم..دارم از تو مينويسم.

تا نگي دوستت ندارم ........!

اما هيچ غروبي غم انگيز تر از غروب تنهايي نيست

زندگي زيباست اما نه به زيبايي حقيقت

حقيقت تلخ است نه به تلخي جدايي

جدايي سخت است اما نه به سختي انتظار

مراقب شادي توام همچنان که تو پاسبان شادي مني

در آرامش نخواهم بود اگر در آرامش نباشي

به چشمانم مي نگري و روحم مي خندد

گرما ، و امنيت و شادي را حس مي کنم

من خيلئ دوست داشتم......!

وآني که هرگز نمي توانم عشق از او بر گيرم

و من تنها مئ مانم..!

تنهائ غم انگيز ترين واژه زندگئ

من كه واسه داشتنت از همه گذشتم

خيلي سنگينه سکوتم خيلي غمگينه نگاهم

گله داره دل تنگم گله از بخت سياهم

منکه عاشق تو بودم کسي و جز تو نديدم

جز صداي پرغرورت من که چيزي نشنيدم

منکه از همه گذشتم واسه داشتنت عزيزم

منکه حتي گفته بودم زندگيمو پات ميريزم

با غرور سرد وسختت چيزي از دلم نذاشتي

تکيه گاه من نبودي تو منو تنها گذاشتي

جز تو هر کي حسمو ديد گفت چه عشقي اين عجيبه

همه ديدن گريه هامو جز تو که گفتي فريبه !

تو با اون غرور بيجا منو در خودم شکستي

اينهمه اشک و نديدي؟آخه تو چي ميپرستي؟

حرمت دلم همين بود؟ حرمت اون همه احساس

التماسمو نديدي ! دريغ از يه ذره حساس

من ميرم که بيشتر از اين نشکنم زير غرورت

الهي باهات بمونن عاشقاي راه دورت !

من ميرم آخه ميدونم پيش تو جايي ندارم

بي تو بدجوري خرابم! با تو فردايي ندارم !

ميدونم دلت باهام نيست ميدونم سرت شلوغه

ميرم اما دم آخر نگو عشق من دروغه

اگه ميرم واسه اينه حرمتي واسم نذاشتي

منو شرمنده قلبم کردي و تنهام گذاشتي

منتظر نيستي ميدونم ! اما حرف آخر اينه

الهي که خوش بموني! سرنوشتمون همينه