هیچ چیز سفید، سفید یا سیاه،سیاه نیست و سفید گاهی همان

سیاه است که خودش را جور دیگری نشان می دهد و سیاه هم گاهی

سفید است که سرش کلاه رفته است.

وقتی ادم دل و دماغ ندارد،چیزهای خوب،خوبتر به نظر می رسند.

از مواقع دیگر خوشمزه تر می شود.

هرگز به قدر کافی بچه نبوده ام که از گند کاری ها ،دور و بی خبر باشم...

فهمیدن،گاهی کارها را درست که نمی کند سهل است...حتی

خراب تر می کند.

سلام بچه ها تو این آپم میخوام حرف دلم رو با عکسام بزنم........؟

باور میکنی دیگه حسی نسبت دورو برم ندارم اصلا شاید باور نکنی ولی میدونم خودت منظورم رو میفهمی آخه اینقدر هوا بده که آدم توی قبر راحت تره تا توی این زمونه ی غریب آخه نمیدونم بهت چی بگم موندم !!! باهات دعوا کنم ؟ تو دلم بریزم؟ هیچی نگم ؟ فراموشت کنم؟ میدونی روزگار به من آموخت چگونه زندگی کنم مادر آموخت چگونه رفتار کنم .درس بخوانم.مهربان باشم ....اما تو به من آموختی چگونه دوستت بدارم اما نیاموختی چگونه فراموشت کنم؟؟؟بیا و حداقل به من بیاموزچگونه فراموشت کنم؟؟؟؟ اما امیدوارم تا آخرین جلسه نفسی در سینه داشته با شم تا بهت بگویم این کار غیر ممکن است.                   دوستت دارم

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولیکن سخت مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز پی در پی دم گرم خودش را بر گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

بدین سان بشکند هر دم سکوت مرگبارم را.........!؟؟؟

من منتظرت هستم

تازه آپ کردم حتما نظر بدین

امیدوارم بودم در این سال جدید هیچ عاشقئ تنها نمونه ولئ من بازم تنها موندم....؟ 

تو این دنیا نباید خودت باشئ.....؟

نمئ دانم چرا این گونه هست؟وقتئ نگاه عاشق کسئ به توست مئ بینئ اما.دلت بسته به مهر دیگرئ است.بئ اعتنا مئ گذرئ وعاشقانه به کسئ مئ نگرئ...... که دلش پیش تو نیست...!!!

 سالها گريستم براي عشق
و سالها در فكر فرو رفتم براي تو .....
و تنها چيزي كه نسيبم شد آن بود كه عشق بي فلسفه است و تفسيري ندارد- عشق هيچ چيزي ندارد بجز معنا - كه در كتاب آوارآفتاب سهراب تفسير شده است
فقط اين را بگويم و بس
تمام درك من از شعر سهراب اين بود كه :
آوار آفتاب فقط بر دوش عاشقان واقعي است

پارسال همین روزها بود که صدات آرومم می کرد برام نامه ها و کارتهای قشنگ می فرستادی، برام داستانهای شاد ، متن های علمی برای مبارزه با افسردگی عروسکای جور واجور کاغذای رنگی و خرت و پرتهای مهیج می فرستادی.نامه هایی که با کلمات خوب شروع میشد کلماتی که یه راست دست میذاشتند روی خوبی ها و توانایی های من.

وجود تو پارسال زمستون برای من باور صدر درصد این نکته بود که همیشه روزنه ای هست ، یعنی باور اینکه از اونور دنیا می تونی دوست ندیده مهربونی داشته باشی که عمیقا نگرانت باشه و قسمت اعظم زندگیش این باشه که ترو خوشحال کنه.
چقدر مزه میداد اون روزها وقتی می فهمیدم از اونور دنیا یه بسته پستی دارم با چیزایی که منو عین بچه ها وسط اتاقم میخکوب می کرد و با شوق سرگرم میشدم.
شیرینی اون روزها الان خیلی خوب تو خاطرمه ، کادوهات که هنوز هست و برام معنای قشنگی داره، پایان رابطه ی ما به نامه و ای میل و تلفن نبود.می دانم که با توجه به مشکلات، برای هردومان ناراحت کننده بود ولی خواستم بگویم که هنوز یاد آوری حضورت برایم قشنگی دارد تا تلخی.تو نمونه ی یک انسان و دوست خوب بودی .یک انسان که می گویم اینجا یعنی مردی که برای شاد کردن دختری در اینور دنیا برادرانه هر کاری از دستش بر می آمد کوتاهی نکرد..این برای من خیلی ارزش داشت و دارد.
حضورت مثل خاطراتت و یادت طعمی از مهر داشت و معجزه ی بزرگ امید به یک ادم نا امید.
مرسی از همه ی اون تلاش ها ومهربونی ها.
فکر نکن یادم رفته ...

 _{به جون دو تا چشمات اگه بری می میرم}

_{اگه همیشه نباشی توی امروز و فردا}

_{بجز تو کی می تونه بشه تسکین دردا}

 _{یادته هر چی گفتی گفتم چشم عزیزم}

 _{بهت گفتم قبوله دنیارو پات میریزم}

_{دوست دارم رو گفتم واسه دل تو اما تو اعتنا نکردی}

_{عاشقانه ها مردند و ماندند خاطره دوستی ها ای کاش بمانم من یک قاب بروی دلت و یک نوشته بر روی پیشانیت که هر وقت گذری به آئینه انداختی ببینی مرا بر قلب پاکت دوستی مثل یه کتابه که هر چی بیشتر می خونیش بیشتر بهش علاقه پیدا می کنی و می خوای زودتر به آخر کتاب برسی تا بدونی ماجرا از چه قراره..............؟؟؟}

_{همیشه به یادت هستم...!!!!}

 ^{دیگه بسه تو قفسی که این دنیا واسمون ساخته زندگی کردن... دیگه بسه غصه خوردن... دیگه بسه چشم به راه بودن برای تو... تو رفتی منم رفتنیم با این تفاوت که تو به سوی آینده ات رفتی... ولی من هنوز تو گذشته جا موندم... دیگه پاهایم یاری رفتن بهم نمیدن... دیگه بالهایی که با آرزوهای محالمون واسم مهیا کرده بودی گشوده نمی شوند... می خوام برم از این دیار... تو میگی کجا برم؟ هر جا که برم خیالت ولم نمیکنه... نیستی که ببینی دیگه هم زندگیم شده رویای شیرین تو... آخه با انصاف به منم حق بده... منم دلم می خواست همیشه با تو باشم... ولی به چشم خودت دیدی که نشد...! پس به خاطر من اگه هنوزم دوستم داری در مسیر سرنوشتت حرکت کن... بیشتر از این به خودت عذاب نده... ازت خواهش میکنم اگه هنوز فراموشم نکردی... سخته بگم:   ولی میگم: من حقیر را از یادت ببر... اگه دوستم داری نذار بیشتر از این قربانی بشیم}

تازه آپ کردم حتما نظر بدین 

فقط مئ گويم بگزار دوستت داشته باشم.......

به تو نمي گويم عاشق باش و دوست داشته باش

به تو نمي گويم عشق را صميمانه بپذير و در آغوش بکش

به تو نمي گويم هر گاه به جاده زندگي رسيدي

راه پر سوز و گداز عشق را انتخاب کن ...

و به تو نمي گويم هرگاه غارتگر عشق ،

عشق را غارت کرد ، لبخند بزن

فقط به تو مي گويم در روياهايت دوستم داشته باش

و بگذار دوستت داشته باشم در واقعيت ها.......

بعضئ وقتا اين ............ آدمهاست كه باعث تنهائ اونا ميشه.....

يه روز وقتي به گل نيلوفر نگاه مي کردم ترس تموم

وجودمو برداشت که شايد منم يه روزمثل گل نيلوفر

تنها بشم......؟

سريع از کنار مرداب دور شدم. حالا وقتي که ميبينم

خودم مرداب شدم دنبال يه گل نيلوفر مي گردم که از

تنهايي نميرم و حالا مي فهمم گل نيلوفر مغرور نيست اون

خودشو وقف مرداب کرده.........!

اما نيلوفر من. من رو تنها گذاشت.....

برائ ديدن عكسها روئ ادامه مطالب كليك كنيد 

غرورئ که فاصله ها رو رقم میزنه

وقتي نگاهم مي کرد تمام وجودم مي لرزيد تنها کسي بود که مرا اينگونه عاشق كرد. دلم مي خواست بدونه كه چقدر دوستش دارم اما او هميشه بامن سرد و رسمي بود. به خاطرش به علاقه خيلي ها پشت كردم اما بازهم........

يك روز به هم برخورد كرديم ازم دعوت كرد احساس خوبي داشتم. اون روز خيلي حرف زديم اما اينبار هم سرد و رسمي........سالها گذشت درسمان هم تمام شد اخرين باري بود كه مي ديدمش يعني ميدانستم كه اين اخرين بار است .اخرين حرف ما فقط يه نگاه بود ......و دراخر گفت خدانگهدار......من رفتم و او رفت من با انديشه او و او با انديشه فرداها...

زماني گذشت با خبر شدم كه ازدواج كرده .ميگفتند او ديگر شاد نيست.نميدانستم چرا من به تنهايي خود فكر ميكردم... 

سالها گذشت او را ديدم اين بار جسم بي روجش را در مراسم خاك سپاريش سردي جسمش مرا ياد سخنانش ميانداخت حرفهايي سرد و بي روح....ديگر نخنديدم از او هيچي به يادگار نداشتم جز يك نگاه..

دفتر خاطراتش بدستم رسيد با اندوهي فراوان آن را ورق زدم .اخرين نوشته اش مربوط به اخرين ديدارمان بود خواندم نوشته را :

امروز براي اخرين بار ديدمش چقدر زيبا شده بود هم زيبا بود هم مهربان وقتي نگاهم ميكرد دلم ميلرزيد برق نگاهش نگذاشت بگويم كه چقدر دوستش دارم ... 
 

من ديگر به تنهايي خود فكر نمي كنم به غروري كه فاصله را رقم زد مي انديشم.
 

به درك زندگئ به درك

به درک مردي به رشته باريک لبهايم بوسه مي زند

به درک...

به درک که زير دست او و ديوار خاطرات گير کرده ام

به درک

به مقصد کمي دير مي رسم...

ميان ترافيک نقليه هاي پريده رنگ...

به درک اتوبوس خط ويژه.سريع السير نيست

به درك

به درک کسي به حجم فاسد تنم تنه مي زند

        به درک که من هستم

و بايد زندگي کنم .....!    

اما نه  من به اين زندگئ ......؟
 
 من به اين زندگئ پايان ميدهم

برائ دیدن ادامه عکسها روئ ادامه مطالب کلیک کنید